Rodzaje sierści u psów – co o nich warto wiedzieć?

Charakterystyczną cechą psów jest bardzo duża liczba ras, które powstały w wyniku długoletniej hodowli. Rasa psa decyduje o jego wyglądzie, wielkości, wadze, umaszczeniu, a także – oczywiście o rodzaju sierści. Ustalenie rodzaju sierści u naszego czworonoga jest bardzo ważne, bowiem decyduje o sposobie jej pielęgnacji, o czasie spędzonym na szczotkowaniu psa oraz o pewnych niedogodnościach związanych z jej wypadaniem. Określenie rodzaju sierści zwierzęcia ułatwia również szybką obserwację ewentualnych niekorzystnych jej zmian związanych z chorobą lub niedoborem składników odżywczych, wynikających ze złej diety.

Podstawowe rodzaje

Podstawowy podział sierści psów przebiega w następujący sposób

  • sierść krótka – bardzo duża część psów posiada sierść tego typu, często linieje,
  • sierść gładkowłosa – gładka, krótka sierść, która przylega do ciała zwierzaka,
  • sierść heavy coated – gęsta, długa sierść prosta lub falista, wraz z sierścią gładką i krótką,
  • sierść typu combination – jednoczesne występowanie gładkich włosów długich i krótkich,
  • sierść podwójna posiadająca podszerstek – grube i dość ostre włosy okrywowe, niżej gęsta warstwa podszerstka,
  • sierść długa, która może być prosta, kręcona i falista oraz mieszana – zależy to od rasy psa,
  • sierść szorstka – szorstkie włosy występujące na całym ciele, podczas pielęgnacji wymagają trymowania, czyli usuwania martwych części sierści,
  • sierść w kształcie dredów.

Warto dodać, że istnieją również rasy psów pozbawione sierści, m.in. chiński grzywacz, a także psy, których sierść składa się z wymieszania wymienionych rodzajów (zdarzyć się to może u mieszańców). U psów mogą występować różne rodzaje sierści zależnie od części ciała zwierzaka – inna sierść na łapach, na grzbiecie i na głowie.

pies
Źródło zdjęcia: Pixabay.com

Długość sierści a jej pielęgnacja

Wydaje się, że psy o krótkiej sierści są mniej problemowe dla właściciela – ich czesanie trwa krócej, a wypadająca sierść jest mniej zauważalna. Jednocześnie na krótkiej sierści gromadzi się mniej zanieczyszczeń z podwórka, więc krótkowłosy pies nie wymaga częstych kąpieli. Zdecydowanie więcej problemów nastręcza właścicielowi długa sierść czworonogów, która, jeśli jest zadbana, robi jednak niemałe wrażenie. Bardzo ważne jest długie i dokładne czesanie sierści, by nie dopuścić do powstania trudnych w usunięciu kołtunów. Długowłosego psa powinno się czesać przynajmniej 3-4 razy w tygodniu.

Ponadto, psa długowłosego należy dość często kąpać, ponieważ częściej i łatwiej się brudzi, co jest widoczne szczególnie w deszczowe, wilgotne dni. Kolejnym kłopotem związanym z długą sierścią psa jest jej wypadanie – długie włosy są znacznie bardziej widoczne na podłodze, meblach i odzieży, konieczne jest więc bardzo częste sprzątanie mieszkania i usuwanie sierści z ubrań. Należy jednak pamiętać, że niektóre rasy psów długowłosych nie linieją (m.in. psy rasy yorkshire terrier). Ostatnią z niedogodności związanych z długą sierścią zwierzaka jest trudność w zaobserwowaniu pasożytów, które mogą być przez pewien czas niezauważalne pośród długich włosów. Zdecydowanie prościej jest zauważyć kleszcza w krótkiej sierści pupila.

pies
Źródło zdjęcia: Pixabay.com

Sierść psa a ochrona przed zimnem

Najważniejsza rolą, jaką pełni sierść zwierzaka jest izolacja cieplna. Zależnie jednak od rodzaju sierści, jej gęstości i budowy poszczególne rasy psów mogą ciepło i zimno odczuwać w zróżnicowany sposób. Psy o krótkiej, gładkiej i przylegającej sierści mogą źle znosić znaczne mrozy, ponieważ krótka sierść nie tworzy odpowiedniej bariery ochronnej. W przypadku wyjątkowo silnych mrozów zaleca się nawet założenie im ubranek, które jednak nie mają na celu ozdobienia psa, ale dobrą ochronę przed zimnem. Problem ze słabym izolowaniem cieplnym sierści może występować również u niektórych psów długowłosych. Dzieje się tak w przypadku psów rasy yorkshire terier, które, mimo długich włosów, często marzną zimą. Wynika to z braku podściółki – hodowla pięknych, długich włosów zwierzęcia spowodowała zmniejszenie przystosowania piesków do niskiej temperatury.